Seher Çakırer

Çocuğun günlük yaşamını; ev, okul ve sosyal çevresiyle birlikte anlamaya odaklanan bir ergoterapi yaklaşımı.

Yaklaşımın odağıKatılım · bağımsızlık · aile iş birliği

Yaklaşımım

Çocuğu tek bir beceriyle değil, yaşamın bütünüyle ele almak.

Çocuğun kendine özgü dünyasına saygı duyan; günlük yaşamın içinde anlamlı ve sürdürülebilir katılımı hedefleyen bir çalışma biçimi.

Çocuğu anlamak

Davranışları, tepkileri ve becerileri çocuğun kendi dünyası ve günlük bağlamı içinde okumak.

Yaşama taşımak

Kazanımların yalnızca tek bir ortamda kalmaması; ev, okul, oyun ve rutinlere aktarılması.

Aileyle birlikte

Ailenin gözlem ve deneyimlerini sürecin merkezinde tutarak ortak bir yol haritası kurmak.

Duyusal bakış

Duyusal ihtiyaçları, katılımı ve günlük performansı etkileyen bütünün bir parçası olarak değerlendirmek.

Çalışma biçimi

Terapi odasından günlük hayata uzanan bir köprü.

Çalışmamın merkezinde çocuk ve aile ilişkisinin korunması var. Becerileri yalnızca bir seansta değil, günlük yaşamın gerçek akışı içinde anlamak ve güçlendirmek hedeflenir.

Aile süreçte yalnızca izleyici değildir. Gözlemler, günlük rutinler ve zorlanılan anlar; hangi desteğin gerçekten işe yarayacağını anlamanın önemli parçalarıdır.

Çalışma kapsamı

Nerede destek olurum, sınır nerede başlar?

Rol ve sorumlulukların açık olması, aile için güvenli ve anlaşılır bir süreç yaratır.

Destek sağladığım alanlar

Günlük yaşam ve işlevsel katılım becerileri
Duyusal algılama ve bütünleme
Ev–okul ortamı uyumu
Beceri transferi ve aile iş birliği

Profesyonel sınır

Ergoterapi kapsamında işlevsel performans değerlendirilir. Tıbbi tanı koyma, ilaç başlama, bırakma veya doz değiştirme hekimin sorumluluğundadır.

Uzmanlık sınırlarını incele →

Tanışalım

Çocuğun günlük yaşamındaki zorlanmayı birlikte anlamlandıralım.

İlk görüşmede ihtiyaçları, rutini ve uygun başlangıç noktasını birlikte konuşabiliriz.

İletişime geç