Vestibüler
Hareket, denge, hız ve başın uzaydaki konumuyla ilgili bilgiyi işler.
Günlük yaşamdaSallanmak, dönmek, merdiven ve hareketli oyunlarBeyin, bedenden ve çevreden gelen duyusal bilgileri sürekli seçer, düzenler ve anlamlandırır. Bu süreç; hareketten giyinmeye, oyundan sınıfta kalabilmeye kadar günlük yaşamın içinde görünür.
Duyu bütünleme; duyusal bilginin günlük yaşamda kullanılabilir bir yanıta dönüşmesiyle ilgilidir. Aynı uyaran iki çocukta veya aynı çocukta iki farklı günde farklı deneyimlenebilir.
Her sistem ayrı bir kutu değildir; oyun, öz bakım, öğrenme ve sosyal katılım sırasında birbirleriyle birlikte çalışırlar.
Hareket, denge, hız ve başın uzaydaki konumuyla ilgili bilgiyi işler.
Günlük yaşamdaSallanmak, dönmek, merdiven ve hareketli oyunlarKas ve eklemlerden gelen beden konumu, kuvvet ve hareket bilgisidir.
Günlük yaşamdaİtmek, çekmek, zıplamak, sıkı sarılma aramakTemasın, dokunun, basıncın ve sıcaklığın nasıl algılandığıyla ilgilidir.
Günlük yaşamdaEtiket, saç kesimi, su, boya veya farklı dokularSeslerin fark edilmesi, ayırt edilmesi ve anlamlandırılmasını kapsar.
Günlük yaşamdaOkul zili, blender, kalabalık sınıf veya ani seslerGörsel bilgiyi seçmek, takip etmek ve çevrede anlamlandırmakla ilişkilidir.
Günlük yaşamdaKalabalık yüzeyler, parlak ışık ve yoğun görsel ortamlarBedenin içinden gelen açlık, susuzluk, tuvalet ve benzeri sinyallerdir.
Günlük yaşamdaİhtiyacı geç fark etmek veya beden sinyallerini adlandırmakta zorlanmakBir hareket fikrini oluşturmak, planlamak ve yeni bir eylemi organize etmektir.
Günlük yaşamdaYeni oyun, giyinme sırası veya çok adımlı bir hareketi öğrenmekBir davranış duyusal bir ihtiyaca eşlik edebilir; fakat tek başına tanı veya kesin neden değildir.
Hareket arayışı anlamlı olabilir; ancak uyku, dikkat, ortam ve gelişimsel özellikler de birlikte düşünülür.
Bazı sesler beklenenden yoğun deneyimlenebilir. Sesin türü, ortam ve tepkinin günlük yaşama etkisi önemlidir.
Dokunsal deneyimin niteliği, beklenti, kontrol hissi ve önceki deneyimler birlikte değerlendirilir.
Beden farkındalığı veya yoğun hareket girdisi arayışı olasılıklardan yalnızca biridir. Tek davranış açıklama için yeterli değildir.
Amaç çocuğu bir etikete sığdırmak değil; hangi koşullarda katılımın kolaylaştığını veya zorlaştığını anlamaktır.
Duyusal gözlemler çocuğun günlük yaşamını anlamaya yardım eder; tıbbi veya gelişimsel tanının yerine geçmez.
“Sürekli zıplıyor”, “etiket sevmiyor” veya “sesten rahatsız oluyor” gibi tekil gözlemlerden duyu bütünleme bozukluğu ya da başka bir tanı çıkarılamaz. Değerlendirme, işlevsel katılımı ve bütün örüntüyü ele alır.
Aile görüşmesinde davranışı tek başına değil; ortamı, rutini ve çocuğun katılımını birlikte ele alırız.
Ücretsiz aile görüşmesini planla