02 · Duyu Bütünleme

Duyu Bütünleme

Beyin, bedenden ve çevreden gelen duyusal bilgileri sürekli seçer, düzenler ve anlamlandırır. Bu süreç; hareketten giyinmeye, oyundan sınıfta kalabilmeye kadar günlük yaşamın içinde görünür.

Temel çerçeve

Bir “duyu” listesinden daha fazlası.

Duyu bütünleme; duyusal bilginin günlük yaşamda kullanılabilir bir yanıta dönüşmesiyle ilgilidir. Aynı uyaran iki çocukta veya aynı çocukta iki farklı günde farklı deneyimlenebilir.

01Bilgi gelirBeden ve çevre
02Beyin düzenlerSeçme ve birleştirme
03Yanıt oluşurHareket ve katılım
7 sistem · tek günlük yaşam

Duyusal sistemleri gerçek hayatta okuyun.

Her sistem ayrı bir kutu değildir; oyun, öz bakım, öğrenme ve sosyal katılım sırasında birbirleriyle birlikte çalışırlar.

01

Vestibüler

Hareket, denge, hız ve başın uzaydaki konumuyla ilgili bilgiyi işler.

Günlük yaşamdaSallanmak, dönmek, merdiven ve hareketli oyunlar
02

Proprioseptif

Kas ve eklemlerden gelen beden konumu, kuvvet ve hareket bilgisidir.

Günlük yaşamdaİtmek, çekmek, zıplamak, sıkı sarılma aramak
03

Dokunsal

Temasın, dokunun, basıncın ve sıcaklığın nasıl algılandığıyla ilgilidir.

Günlük yaşamdaEtiket, saç kesimi, su, boya veya farklı dokular
04

İşitsel

Seslerin fark edilmesi, ayırt edilmesi ve anlamlandırılmasını kapsar.

Günlük yaşamdaOkul zili, blender, kalabalık sınıf veya ani sesler
05

Görsel

Görsel bilgiyi seçmek, takip etmek ve çevrede anlamlandırmakla ilişkilidir.

Günlük yaşamdaKalabalık yüzeyler, parlak ışık ve yoğun görsel ortamlar
06

İnterosepsiyon

Bedenin içinden gelen açlık, susuzluk, tuvalet ve benzeri sinyallerdir.

Günlük yaşamdaİhtiyacı geç fark etmek veya beden sinyallerini adlandırmakta zorlanmak
07

Praxis · motor planlama

Bir hareket fikrini oluşturmak, planlamak ve yeni bir eylemi organize etmektir.

Günlük yaşamdaYeni oyun, giyinme sırası veya çok adımlı bir hareketi öğrenmek
Davranışı tercüme etmek

“Ne yapıyor?” kadar, “ne zaman ve nerede?” de önemlidir.

Bir davranış duyusal bir ihtiyaca eşlik edebilir; fakat tek başına tanı veya kesin neden değildir.

01

Sürekli hareket ediyor

Hareket arayışı anlamlı olabilir; ancak uyku, dikkat, ortam ve gelişimsel özellikler de birlikte düşünülür.

02

Seslerde kulaklarını kapatıyor

Bazı sesler beklenenden yoğun deneyimlenebilir. Sesin türü, ortam ve tepkinin günlük yaşama etkisi önemlidir.

03

Etiket / saç / tırnak çok zor

Dokunsal deneyimin niteliği, beklenti, kontrol hissi ve önceki deneyimler birlikte değerlendirilir.

04

Eşyalara çarpıyor

Beden farkındalığı veya yoğun hareket girdisi arayışı olasılıklardan yalnızca biridir. Tek davranış açıklama için yeterli değildir.

Değerlendirme mantığı

Tek bir belirti değil, örüntü aranır.

Amaç çocuğu bir etikete sığdırmak değil; hangi koşullarda katılımın kolaylaştığını veya zorlaştığını anlamaktır.

01

Neye bakılır?

  • Davranışın hangi ortam ve zamanlarda ortaya çıktığı
  • Günlük yaşamı ne ölçüde etkilediği
  • Hareket, dokunma, ses ve beden sinyalleriyle ilişkisi
  • Ev, okul ve farklı ortamlardaki değişim
02

Başka ne düşünülür?

  • Uyku, açlık, yorgunluk ve rutin
  • Dikkat, motor beceriler ve görev zorluğu
  • Çevresel gürültü, ışık ve görsel yük
  • Çocuğun yaşı, gelişimi ve mevcut destekleri
Klinik sınır

Bir davranış, tek başına bir tanı değildir.

Duyusal gözlemler çocuğun günlük yaşamını anlamaya yardım eder; tıbbi veya gelişimsel tanının yerine geçmez.

Önemli ayrım

“Sürekli zıplıyor”, “etiket sevmiyor” veya “sesten rahatsız oluyor” gibi tekil gözlemlerden duyu bütünleme bozukluğu ya da başka bir tanı çıkarılamaz. Değerlendirme, işlevsel katılımı ve bütün örüntüyü ele alır.

Uzmanlık sınırlarını incele
İlk adım

Günlük yaşamda neyin zorlaştığını birlikte anlamlandıralım.

Aile görüşmesinde davranışı tek başına değil; ortamı, rutini ve çocuğun katılımını birlikte ele alırız.

Ücretsiz aile görüşmesini planla